شرایط تحقق توسعه پایدار

توسعه پایدار تنها موقعی از منطقی کارآمد برخوردار خواهد بود که 5 بعد آن ( اقتصاد،محیط زیست،اجتماع،فرهنگ و سیاست ) در ارتباط متقابل باهم مورد بحث و توجه قرار گیرند.

توسعه پایدار در معنای واقی خود ، در غالب این مفهوم که وظیفه اخلاقی ما ایجاب می کند ضمن بهره مندی از محیط زیست ، آن را با همان کیفیت و فراوانی برای نسل آینده خویش برجای بگذاریم، به همبستگی میان نسل ها تاکید فراوانی دارد و این نگرش ، معنای زمان در گذر زمان از مفهوم پایداری توسعه است .

مفهوم پایداری را باید در اذهان و اندیشه های نیروهای انسانی جوامع جست و جو کرد. شاید باور این حقیقت که فرآیند توسعه پایدار و تحقق همه ابعاد آن ، همان تربیت نیروی انسانی است که ریشه در آموزش دارد، هنوز برای بسیاری از کشور های جهان مشکل باشد ، اما بدیهی است تا وقتی که نظام تربیت ، آموزش نیروی انسانی و امر پژوهش در راس نظام های دیگر قرار نگیرد و متولیان این نظام تربیتی از مستعد ترین ، مدیرترین ، داناترین و تواناترین نیروهای کشور نباشند ، نمی توان به تحقق توسعه پایدار امیدوار بود.

دریک نگاه کلی و فراگیر ، می توان عوامل اساسی در فرآیند پویای توسعه پایدار را به چهار عامل فرهنگ ( باور ها و ارزش ها ) دانایی (آموزش و پژوهش ) توانایی ( فن آوری، تجهیزات و سرمایه ) و ساختارها ( ضوابط ، قوانین و برنامه ها ) تقسیم کرد که هر 4 عامل در ارتباط نزدیک ، مستقیم و بعضا" غیر مستقیم با نیروی انسانی آموزش دیده هستند.

/ 0 نظر / 14 بازدید