سبزگون زنگان

محیط زیست جهانی

 

بیانیه جمعی از فعالان مطبوعاتی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی زنجان در اعتراض به برکناری پروفسور ثبوتی

بار دیگر دیار دریادلان و مردم دردآشنای زنجان شاهد رویدادی تلخ و بهت‌آور شدند. شنیدن خبر برکناری دانشمند فرهیخته و استاد بی‌بدیل، پروفسور یوسف ثبوتی از ریاست دانشگاه بسیار حیرت‌آور و بهت‌انگیز بود. صدور حکم اخراج شخصیتی که نهال پربار دانشگاه علوم‌پایه را با سرمایه‌ای از عشق غرس کرد و با آبی از جنس خون دل آبش داد و با بردباری باغبانی‌اش کرد تا سر کشید و به بار نشست و در اندک مدتی به برترین دانشگاه خاورمیانه تبدیل شد، جز بی‌تدبیری و کوته‌نگری چه می‌تواند باشد؟ در کدامین مکتب و مرام است که مؤسس دانشگاهی را که شیوه مدیریت و سطح علمی خود و دانش‌آموختگان مرکزش با برترین‌های دنیا پهلو می‌زند، به جای اکرام، اخراجش کنند و به جای تعظیم به تخریبش بپردازند و با ادبیاتی نسنجیده، 20 سال ایثار و فداکاری‌اش را این‌چنین پاسخ گویند؟ تا کی عقربه اندیشه متولیان عرصه تدبیر و تصمیم بر مدار منیت خواهد چرخید؟ مردم نجیب و زجر دیده ایران تا کجا رنج چوب بی‌کفایتی و بی‌مهری را بر وجود ذی‌قیمت نخبگانش به تماشا خواهند نشست؟
پروفسور ثبوتی کدامین ریال از بیت‌المال را هدر داده؟ کدامین هزینه زاید را بر دولت تحمیل کرده؟ کدام مقررات آموزشی را زیر پا نهاده؟ به کدامین ارزش انسانی پشت‌پا زده؟ کدامین بی‌نظمی، کدامین کم‌کاری، کدامین کوتاهی را در عرصه عمل مرتکب شده که برای به سامان درآوردن دانشگاهش باید فردی غیرهم‌طراز با خودش جای او نشیند؟ رئیس منصوب از سوی آقای وزیر علوم، کدامین طرح، برنامه، سابقه درخشان علمی و شیوه مدیریتی برتر از پروفسور ثبوتی را داشته و دارد؟ این عزل و نصب جز قهقرای مرکز چه نتیجه‌ای برای ایران و به ویژه زنجان می‌تواند داشته باشد؟
آری شأن و شایستگی پروفسور ثبوتی بالاتر از آن است که تایید و تکذیب شما در حق آن شخصیت والا، محلی از اعراب داشته باشد، ولی حداقل به احترام مردم استان این نماد دانش و مدیریت را از این دیار دریغ نمی‌کردید. حال باید پرسید:
کدامین کاستی در مجموعه تحت نظر ایشان باعث تصمیم خام وزیر علوم در عزل مؤسس و مدیری است که با فروش خانه شخصی و با بسیج امکانات بومی، تک‌تک آجرهای این دانشگاه را بالا برده و آن را مظهر فخر علمی کشور در جهان قرار داده است؟
رسم دیرین مدیران دردآشنا و فهیم این است که سرمایه‌های انسانی را محور توسعه دیار خویش می‌دانند و برای تکریم و الگوسازی بر حضور عملی و نمادین آن‌ها در مراکز حساس و مدیریت‌ها اصرار می‌ورزند، حال چرا باید به جای بزرگداشت برجسته‌ترین فیزیکدان کشور و احداث دانشگاهی به نام او به یاد همه خوبی‌ها و خدماتش او را از خانه خویش بیرون ‌کنید؟
وارث و مالک حقیقی کشور و دانشگاه‌های آن، نه دولت بلکه در درجه اول مردم ایران است، آیا دکتر رئوفی‌نژاد که باید تمامی تصمیم‌ها و اعمالش تابع اراده مردم استانش باشد، بهتر نبود به جای برآشفتن آرام‌ترین دانشگاه کشور، توجهی نیز به خواسته مردم استان، دانشجویان این دانشگاه و نمایندگان استان می‌کرد و چنین اقدامی را در کارنامه خود به جا نمی‌گذاشت؟
آقای رئوفی‌نژاد، استاندار محترم زنجان در کدامین قاموس علمی و بین‌المللی، نبود حراست و دفاتر نظامی در مراکز علمی، ضعف یک دانشگاه و ریاست آن محسوب می‌شود که شما آن را نقیضه
ای برای این دانشگاه میدانید آیا همین مسئله نقطه افتخار آقای دکتر ثبوتی و نقطه ضعف آنانی نیست که به جای تحبیب دانش‌آموختگان با ابزار علم و منطق، به تحمیل خویش از راه همان مراکز می‌اندیشند؟
حکم برکناری آقای پروفسور ثبوتی از سوی وزیر علوم، اقدامی موهن به شعور مردم استان و گامی به سوی قهقرا در دانشگاه علوم‌پایه است و اقدام استاندار و همراهانش در گام نهادن به حریم دانشگاه آن هم با پاگذاشتن بر شعور و عواطف و شانه‌های دانشجویان اقدامی موهن‌تر؛ لذا این چنین عزلی با چنان نصبی، آینده روشن و امیدبخشی را برای رئیس جدید مرکز نیز به ارمغان نخواهد آورد. امید است آرام‌ترین دانشگاه ایران با اقدامات نسنجیده مسئولان به پرحادثه‌ترین آن‌ها تبدیل نشود.

زین کاروانسرای بسی کاروان گذشت
ناچار کاروان شما نیز بگذرد
بر تیر جورتان ز تحمل سپر کنیم
تا سختی کمان شما نیز بگذرد

   + کورش پورزند ; ٩:٠۱ ‎ق.ظ ; یکشنبه ٧ شهریور ۱۳۸٩
comment نظرات ()